Kadın-erkek ilişkileri her zaman ilgimi çekmiştir. Her ne kadar elimizden geldiğince insanları kadın ve erkek diye iki kutba ayırıp, bu tanımlamalar üzerinden genelleme yapmaya çalışsakta insanlar birbirine düşündüğümüz kadar çok benzemiyor. Doğal olarak da her ilişki ayrı bir heyecan, her ilişkide yaşanan gelişmeler ayrı birer merak konusu oluyor. Olaya bu açıdan bakınca insanları genellemek yanlış mı peki, ölçüyü koruduğumuz sürece bence yine de değil. Her geçen gün şaşırtan gelişmelere sahne olan ilişkiler duysak da, standart bazı olayları da neredeyse her seferinde gözlemliyoruz. Bu sebeple de söz konusu ilişkiler olduğu zaman tecrübelerimizi birbirimizle paylaşıyoruz.
Genelleme yapılırken söz konusu erkekler olduğunda söylenenler genelde hep aynıdır ve üç beş maddeyi geçmeyen genel yargı klişeleridir bunlar. Kadınlar hakkında ise çok daha geniş ve detaylı genellemeler yapabiliyoruz, bunun önemli bir nedeninin kadınların erkeklere göre daha çok ilişkileri hakkında konuşuyor ve duygularını erkeklere göre daha sık kelimelere döküyor oluşları olabilir. Bu yazıya konu olan genelleme ise kadınların hiç başlamadan biten, flört aşamasında kalmış ilişkileri için kullandıkları “zaten seninle olmazmış” kalıbı.
Bu cümlenin bir kadının ağzından neden çıktığını irdelemeden önce, nasıl bir ortam da genelde bu klişenin dile geldiğine değinmek lazım. Direkt net bir profil çizeceğimi sanıyorsanız yanılıyorsunuz, çünkü bu cümleyi aşık bir kadından da duydum, çok güçlü duyguları olmayan sadece hoşlanan kadından da duydum, hatta erkeğin gösterdiği ilgiye nazaran başta istemediği halde flört moduna giren ama daha sonra yine erkeğin vazgeçmesiyle ortada kalan kadından da duydum, ama ortak bir noktaları var tabiki, ilişkilerinin erkek tarafından bitirilmiş olması.
Daha sık doğu toplumlarında görülmekle beraber, ilişki başlatma görevi erkeklerin üzerine yüklemiş durumda. Bu sebeple de erkeklerin kadınlara oranla çok daha yüksek oranlarla red cevabı alması ve bunu normalleştirmiş olması, böyle bir durumda açıklama ihtiyacı içine girmesine mahal bırakmıyor. Kadınlarda ise durum farklı, karşı taraf olumlu bir sinyal vermeden önce ilginizi göstermek bile çoğu zaman garip karşılanırken, ilk adımı atan kadın olarak red cevabı almak, kadın toplumu içinde durumu açıklamaya ve kendini aklamaya çalışmaya giden bir sürece dönüşüyor.
Reddedilme durumunun bir de gurur yapılması var tabiki. Kadınların birbirini teselli ederken kurdukları cümleler de genelde bu anlamsız kadın egosunun kurbanı oluyor. Olay başlayamamış bir ilişkiden çıkıp bir savaşa dönmeye başlıyor. Ruhsal olarak çöküntüde olan insan, daha önce sevdiği kişiye karşı nefret duyguları besleyecek hale bile gelebiliyor. Bunun sonucunda da ne oluyor, daha bir ay önce yaptığın bir hareket, söylediğin bir söz ya da herhangi bir olaya karşı olan tepkini hayranlıkla seyreden kadın, bu sefer aynı şey yüzünden karakterlerinizin aslında hiç uyuşmadığını, zaten bir ilişkiye başlasanız da bunun çok kısa sürede biteceğini söyler duruma geliyor.
İnsanın reddedilmesi sebebiyle duygularını başkalarına anlatmaya ve kendilerini aklamaya çalışması saçmalığına diyecek çok bir şeyim yok, kadınların kendi anlamadığım dünyalarında yaşadıkları şeyler, ancak bu gurur yapma meselesi çoğu zaman can sıkıcı bir hal alıyor. Normal bir insan olarak tanıdığınız, normal bir süreç yaşadığınızı sandığınız kişinin, durup dururken bir ego canavarına dönüşmesi hayretle izlenesi bir belgesel havası yaratıyor.
Kadınlara naçizane tavsiyem, ellerinden geldiğince kendilerini tutmaları ve karşı tarafa bu tavırları sergilemekten kendilerini alı koymaya çalışmaları, çünkü bir zaman sonra geriye dönüp baktığınızda siz de neden öyle davrandığınıza anlam veremeyecek ve keşke yapmasaydım dediğiniz bir çok adım atmış olacaksınız. Reddedilmenin aslında düşündüğünüz kadar onur kırıcı bir şey olmadığı, ilişkilerin her zaman olumlu bitmediği, hatta büyük bir çoğunluğunun olumsuz sonuçlandığı bir dünyada yaşadığımızı kavrar ve bunu normalleştirirsek, biten ilişkilerden sonra yaşadığımız buhranın üstesinden daha rahat gelebileceğimizi düşünüyorum.