Unutkan bir insan değilim, negatif yada pozitif hayattaki bütün tecrübelerin insana gelecekte yol göstereceğine inanırım. Ancak unutmasam da yeri geliyor unutmuş gibi yapıyorum. Bazen olaylara hemen tepki vermek çok faydalı olmuyor malum, yangına körükle gitme moduna girilebiliyor. Tepkimi belki bugün, belki yarın, belki çok uzak bir gelecekte ama elbet gösteriyorum. Çoğu insan için zaman acıları azaltmada etken bir şey belki ama benim için değil, hatta bu tasvip ettiğim bir şey de değil, çünkü negatif yüklü olayları unutmak gelecekte aynı tarz şeyler yaşandığında tekrar aynı acıları yaşayacağınız manasına gelir. Bu sebeple insanlarla olan ilişkilerimde geçmişi hiçbir zaman kenara atmam, bir sorun olduğunda da hiçbir zaman o sorunu tek başına ele almam. Geriye dönüp o güne kadar yaşanmış bütün sorunlarla birlikte gözden geçiririm, çünkü insanın bütün hayatıyla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini düşünürüm.

Sorunlar karşısında verdiğim tepkiler hiçbir zaman yüzeysel olmamıştır. Marjinal tepkileri düşünüp uygulamaya koyma konusunda elimden geldiğince taviz vermemeye, kararlarımın arkasında durmaya çalışırım. İnsanoğlunun sözden anlamadığını öğreneli çok oluyor çünkü, dinliyormuş gibi görünenlerin bir kulağından girenin anında ötekinden çıktığını o an gözlerinden okumak çok zor değil. Böyle diyorum ama yine de o konuşmaları yapıyorum, karşımdaki için değil ama kendim için, içimdekileri boşaltmak rahatlamak için. Sonra da onların anlayacağı dilden konuşmaya başlıyorum, yani olayı sözlerin dışına taşıyıp uygulamaya geçiyorum, yeri geliyor hayatımdaki rolünü değiştiriyorum o insanın, yeri geliyor görüşmeyi kesiyorum bir süreliğine, yeri geliyor komple hayatımdan çıkartıyorum, çünkü insanoğlu kaybetmeden elindekinin değerini anlayamıyor, maddi manevi her şey için böyle bu.

Herkes bu durumu kaldıramıyor tabiki, beklemedikleri bir şeyle karşılaşan her insanın yaptığı gibi refleksel tepki veriyorlar. Genelde ufacık bir sorunu büyüttüğüm konusunda suçlamalarla karşılaşıyorum, ya da onların yerine kendimi koymadığımı, onların yaşadıklarını yaşamadığım için böyle rahat davranabildiğimi söylüyorlar, hatta hata yaptığı halde üste çıkmaya çalışanlar, suçluyken üstüne bir de güçlü olmaya çalışanlar bile oluyor. Empati kurma konusunda başkalarını suçlamadan önce insanın biraz kendine bakması gerekiyor sanırım. Birileri sizi eleştirdiğinde bunu size yardımcı olmak için mi yapıyor yoksa başka bir amacı mı var bunun ayrımına varamıyorsanız zaten orada bir sorun var demektir. Bunun dışında eleştiren kişinin sizinle aynı durumda olmasını beklemeniz asıl yanlış olan. Farklı bakış açılarını görebilmek için olayları farklı karakterlerde insanların, değişik duygu ve düşüncelere, hayat görüşüne sahip insanların gözlemlerinden dinlemeniz gerekli.

Ben insanların hayatında bu açığı elimden geldiğince kapatmaya gayret ediyorum, çevremdeki insanları da bu yönde davranmaları için cesaretlendirmeye çalışıyorum, çünkü hayat görüşüm içinde ki “dostluk”  kavramı bunu gerektiriyor. İyi gün dostu mu, kötü gün dostu mu yoksa gerçek bir dost mu olacaksınız, seçim sizin.